Jak mówić o starości bez dystansu i stereotypów, by nie gubić szacunku

W katowickiej Sali Marmurowej rozmowa o starości zaczęła się od czegoś prostego, a zarazem niewygodnego – od słów. Podczas konferencji „Sposoby mówienia o starości” uczestnicy przyglądali się temu, jak język wpływa na obraz osób starszych i na to, czy są one widziane z należnym szacunkiem. W tle była nie tylko debata o komunikacji, ale też pytanie o codzienne relacje między pokoleniami. W wydarzeniu pojawił się także wyraźny akcent z powiatu lublinieckiego.

• Słowa, które potrafią zbliżać albo oddalać
• Lubliniecki głos w śląskiej debacie o seniorach

Słowa, które potrafią zbliżać albo oddalać

16 czerwca 2026 roku w Katowicach rozmawiano o starości bez upiększeń i bez łatwych formułek. Organizatorzy konferencji skupili uwagę na tym, że sposób opowiadania o wieku, chorobie i procesie starzenia nie jest dodatkiem do polityki społecznej, lecz jej ważną częścią.

W trakcie spotkania poruszano komunikację społeczną, relacje między młodszymi i starszymi oraz to, jak prowadzić rozmowy o chorobie i ograniczeniach, które często towarzyszą późniejszym etapom życia. Zwracano też uwagę na politykę senioralną realizowaną przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej Województwa Śląskiego. To istotny kontekst, bo od języka zaczyna się często cały sposób myślenia o starszych mieszkańcach – albo ich zauważenie, albo odsunięcie na bok.

Lubliniecki głos w śląskiej debacie o seniorach

Powiat lubliniecki reprezentowała Zuzanna Geilke, przewodnicząca Śląskiej Delegatury Obywatelskiego Parlamentu Seniorów. Jej obecność pokazała, że temat nie kończy się na jednym spotkaniu w Katowicach, ale dotyka także środowisk działających poza stolicą województwa.

Konferencję przygotował Śląski Oddział Obywatelskiego Parlamentu Seniorów, a współorganizatorką była Anna Jaśkowska, pełnomocnik wojewody śląskiego do spraw polityki senioralnej. Takie forum daje przestrzeń do wymiany doświadczeń między osobami, które na co dzień widzą różne oblicza starzenia się – od aktywności społecznej po trudne rozmowy o samotności, zdrowiu i potrzebie wsparcia.

Wniosek z tego spotkania jest prosty, choć niełatwy do wdrożenia: język nie jest neutralny. Może budować mosty, ale może też utrwalać dystans. Dlatego dyskusja o starości coraz częściej prowadzi nie tylko do refleksji, lecz także do bardziej uważnego traktowania seniorów w przestrzeni publicznej.

na podstawie: Starostwo Powiatowe w Lublińcu.